Nga Ilir Dedaj:
Ajo që po shohim në Tiranë nuk është Samiti i Diasporës, por një skenar i kuruar, një shfaqje e organizuar nga qeveria, ku mërgimtari i vërtetë — ai që u largua nga varfëria, padrejtësia dhe nepotizmi — nuk e gjen veten.
Në momentin kur një zë i lirë si zonja Eva Baçi, emigrante në Itali, guxon të thotë të vërtetën, menjëherë përpiqen t’i mbyllin gojën. Pse? Sepse e vërteta i tremb.
Ju nuk e doni mërgatën aty — ju doni vetëm paratë e saj!
Për ju, diaspora është thjesht një numër dhe një burim valute. Ju na thoni “ejani ndërtoni atdheun”, por realiteti tregon të kundërtën: dera mbetet e mbyllur për këdo që nuk është pjesë e rrethit tuaj, për këdo që nuk bën “like” ndaj pushtetit dhe nuk ndjek verbërisht “liderin”.
Një shuplakë për hipokrizinë politike:
• Si mund të kërkoni rikthimin e mërgatës, kur prindërit tanë lihen me pensione qesharake dhe pa shërbim dinjitoz shëndetësor?
• Si mund të flisni për bashkim kombëtar, kur keni ndërtuar një sistem të mbyllur politik që u shërben vetëm një rrethi të ngushtë interesi?
• Si mund të ftoni rininë të kthehet, kur institucionet janë mbushur me bindje politike dhe jo me meritokraci?
Mërgata nuk është dekor i propagandës suaj. Mërgata është motor real i ekonomisë dhe i mbijetesës së shumë familjeve shqiptare.
Atdheu nuk janë fjalimet dhe samitet e organizuara me regji. Atdheu janë prindërit tanë që përballen çdo ditë me vështirësi, janë familjet që mbahen gjallë nga sakrifica e emigracionit, është shpresa që është shtyrë drejt largimit.
Këto “samite” nuk janë festë bashkimi, por pasqyrë e një realiteti të hidhur ku flasin burokratët dhe jo ata që e kanë jetuar dhimbjen e emigrimit.
Koha e fasadave ka mbaruar.
Fytyra e realitetit nuk mbulohet më me propagandë. Mërgata e ka kuptuar tashmë se zëri i saj nuk mund të përdoret vetëm për retorikë politike, por duhet të shndërrohet në forcë reale ndikimi dhe llogaridhënieje.
Ne nuk jemi më vetëm dërgues parash. Ne jemi zëri që kërkon dinjitet, drejtësi dhe përgjegjësi për të ardhmen e fëmijëve tanë dhe të vendit tonë.
Mjaft me iluzione dhe me shfaqje të stisura. Samiti i vërtetë do të vijë kur mërgata të mos ftohet për t’u përdorur, por për të vendosur — me zë, me votë dhe me dinjitet — për të ardhmen e Shqipërisë.